CRUSIA 4000 IU (40 mg)/0,4 ml ROZTÓR DO WSTRZYKIWAŃ W WSTRZYKIWACZU PRZEDNAWIERCONYM

Wprowadzenie

Charakterystyka produktu: informacje dla użytkownika

Crusia 4.000 UI (40 mg)/0,4 ml roztwór do wstrzykiwań w strzykawce przedładowanej

enoksaparyna sodowa

Przeczytaj całą charakterystykę produktu uważnie przed rozpoczęciem stosowania tego leku, ponieważ zawiera ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę charakterystykę produktu, ponieważ możesz potrzebować jej ponownego przeczytania.
• Jeśli masz jakieś wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie i nie powinieneś go podawać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im to zaszkodzić.
  • Jeśli doświadczasz działań niepożądanych, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, które nie są wymienione w tej charakterystyce produktu. Zobacz sekcję 4.

Zawartość charakterystyki produktu

1. Co to jest Crusia i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania Crusia
3. Jak stosować Crusia
4. Mogące wystąpić działania niepożądane
5. Przechowywanie Crusia
6. Zawartość opakowania i dodatkowe informacje

1. Co to jest Crusia i w jakim celu się go stosuje

Crusia zawiera substancję czynną o nazwie enoksaparyna sodowa, która jest heparyną o niskiej masie cząsteczkowej (HBPM).

Crusia działa na dwa sposoby:

1. Zapobiega powiększaniu się już istniejących skrzepów krwi. Pomaga to organizmowi rozpuścić je i nie powodować dalszych szkód.
2. Przerywa tworzenie się skrzepów krwi.

Crusia może być stosowana w celu:

• Leczenia skrzepów krwi.
• Zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi w następujących sytuacjach:

• Przed i po operacji chirurgicznej.
• Gdy masz ostrą chorobę i musisz przejść przez okres ograniczonej ruchomości.
• Jeśli miałeś skrzep krwi spowodowany rakiem, aby zapobiec tworzeniu się kolejnych skrzepów.
• Gdy masz niestabilną dusznicę bolesną (chorobę, w której serce nie otrzymuje wystarczającej ilości krwi).
• Po zawale serca.

• Zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi w rurkach aparatu do dializy (stosowanego u osób z ciężkimi problemami nerek).

2. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania Crusia

Nie stosuj Crusia

• Jeśli jesteś uczulony na enoksaparynę sodową lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6). Objawy reakcji alergicznej obejmują: wysypkę, trudności z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
• Jeśli jesteś uczulony na heparynę lub na inne heparyny o niskiej masie cząsteczkowej, takie jak nadroparyna, tinzaparyna lub dalteparina.
• Jeśli miałeś jakąkolwiek reakcję na heparynę, która spowodowała ciężkie zmniejszenie liczby płytek krwi — ta reakcja nazywa się trombocytopenią wywołaną przez heparynę — w ciągu ostatnich 100 dni lub jeśli masz przeciwciała przeciwko enoksaparynie we krwi.
• Jeśli krwawisz obficie lub masz choroby o wysokim ryzyku krwawienia (takie jak wrzód żołądka, niedawna operacja oczu lub mózgu), w tym niedawne krwotoczne udar mózgu.
• Jeśli stosujesz Crusia w celu leczenia skrzepów krwi i będziesz otrzymywał znieczulenie rdzeniowe lub znieczulenie epiduralne lub punkcję lędźwiową w ciągu 24 godzin.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Crusia nie powinna być zamieniana z innymi lekami z grupy heparyn o niskiej masie cząsteczkowej. Jest to spowodowane tym, że nie są one identyczne i nie mają tej samej aktywności ani wskazań do stosowania.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Crusia, jeśli:

• kiedykolwiek miałeś reakcję na heparynę, która spowodowała ciężkie zmniejszenie liczby płytek krwi
• będziesz otrzymywał znieczulenie rdzeniowe/lędźwiowe lub punkcję lędźwiową (zobacz „Operacje chirurgiczne i znieczulenie”): należy zachować opóźnienie między Crusia a zastosowaniem tego procederu
• została Ci wszczepiona zastawka serca
• masz zapalenie wsierdzia (zakażenie wewnętrznej wyściółki serca)
• masz historię wrzodu żołądka
• miałeś niedawno udar mózgu
• masz wysokie ciśnienie krwi
• masz cukrzycę lub problemy z naczyniami krwionośnymi oczu spowodowane cukrzycą (tzw. retinopatia cukrzycowa)
• zostałeś niedawno operowany oczu lub mózgu
• jesteś osobą w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) i szczególnie jeśli jesteś starszy niż 75 lat
• masz problemy z nerkami
• masz problemy z wątrobą
• masz bardzo niską wagę lub masz nadwagę
• masz wysokie stężenie potasu we krwi (co mogłoby być potwierdzone badaniem krwi)
• obecnie stosujesz leki, które wpływają na krwawienie (zobacz poniżej - Stosowanie Crusia z innymi lekami).

Możliwe, że będziesz musiał wykonać badanie krwi przed rozpoczęciem stosowania tego leku oraz podczas jego stosowania; jest to konieczne w celu sprawdzenia poziomu płytek krwi oraz stężenia potasu we krwi.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność enoksaparyny nie zostały ocenione u dzieci lub młodzieży.

Stosowanie Crusia z innymi lekami

Poinformuj swojego lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub możesz potrzebować stosowania innego leku.

• Warfaryna - stosowana w celu zmniejszenia krzepliwości krwi
• Kwas acetylosalicylowy (także znany jako aspiryna lub AAS), klopidogrel lub inne leki stosowane w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi (zobacz także sekcję 3, „Zmiana leczenia przeciwkrzepliwego”)
• Wstrzyknięcie dekstranu - stosowane jako substytut krwi
• Ibuprofen, diklofenak, ketorolak i inne leki znane jako niesteroidowe leki przeciwzapalne stosowane w celu leczenia bólu i stanu zapalnego w zapaleniu stawów i innych chorobach
• Prednizolona, deksametazon i inne leki stosowane w celu leczenia astmy, zapalenia stawów i innych chorób
• Leki, które zwiększają poziom potasu we krwi, takie jak sole potasu, leki moczopędne i niektóre leki stosowane w celu leczenia problemów serca.

Operacje chirurgiczne i znieczulenie

W przypadku planowanej punkcji lędźwiowej lub operacji chirurgicznej, podczas której zostanie zastosowane znieczulenie rdzeniowe lub znieczulenie epiduralne, poinformuj swojego lekarza, że stosujesz Crusia. Zobacz „Stosowanie Crusia z innymi lekami”. Poinformuj także swojego lekarza, jeśli masz jakiekolwiek problemy z kręgosłupem lub jeśli kiedykolwiek przeszedłeś operację kręgosłupa.

Ciąża i laktacja

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli jesteś w ciąży i masz wszczepioną mechaniczną zastawkę serca, możesz mieć większe ryzyko tworzenia się skrzepów krwi. Twój lekarz omówi to z Tobą.

Jeśli karmisz piersią lub planujesz karmić piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Jazda pojazdami i obsługa maszyn

Crusia nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Zaleca się, aby personel medyczny odnotował nazwę handlową i numer serii produktu, który stosujesz.

Crusia zawiera sodę

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na dawkę; jest to zasadniczo „wolny od sodu”.

3. Jak używać Crusia

Przestrzegaj dokładnie instrukcji podawania tego leku wskazanych przez lekarza lub farmaceutę. W przypadku wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie leku

• Zwykle lekarz lub pielęgniarka poda Crusia. Jest to spowodowane koniecznością podania leku przez wstrzyknięcie.
• Gdy wrócisz do domu, możesz potrzebować dalszego stosowania Crusia i będziesz musiał sam sobie go podawać (zobacz instrukcje, jak to zrobić).
• Crusia zwykle podawana jest przez wstrzyknięcie pod skórę (drogą podskórną).
• Crusia może być podawana przez wstrzyknięcie do żył (drogą dożylną) po pewnych rodzajach ataków serca i operacjach chirurgicznych.
• Crusia może być dodawana do rury wychodzącej z ciała (linii tętniczej) na początku sesji dializy.

Nie podawaj Crusia w mięsień (drogą domięśniową).

Jaka ilość będzie Ci podana

• Lekarz zadecyduje o ilości Crusia, która będzie Ci podana. Ilość będzie zależała od powodu, dla którego będzie stosowany.
• Jeśli masz problemy z nerkami, możesz otrzymać mniejszą ilość Crusia.

1. Leczenie tworzenia się skrzepów krwi:

• Typowa dawka wynosi 150 UI (1,5 mg) na kilogram masy ciała każdego dnia lub 100 UI (1 mg) na kilogram masy ciała dwa razy dziennie.
• Lekarz zadecyduje, jak długo będziesz otrzymywać Crusia.

1. Przerwanie tworzenia się skrzepów krwi w następujących sytuacjach:

Operacje lub okresy ograniczonej ruchomości z powodu choroby

• Dawka będzie zależała od prawdopodobieństwa, że rozwiniesz skrzep. Otrzymasz 2 000 UI (20 mg) lub 4 000 UI (40 mg) Crusia na dobę.
• Jeśli będziesz operowany, zwykle otrzymasz pierwszą iniekcję 2 lub 12 godzin przed operacją.
• Jeśli masz ograniczoną ruchomość z powodu choroby, zwykle otrzymasz 4 000 UI (40 mg) Crusia na dobę.
• Lekarz zadecyduje, jak długo będziesz otrzymywać Crusia.

Po tym, jak miałeś zawał serca

Crusia może być stosowana w 2 różnych rodzajach zawałów serca, tzw. IAMCEST (zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST) lub nie-IAMCEST (IAMSEST). Ilość Crusia, która będzie Ci podana, będzie zależała od wieku i rodzaju zawału serca, który miałeś.

Zawał serca typu IAMSEST:

• Typowa dawka wynosi 100 UI (1 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin.
• Zwykle lekarz powie Ci, abyś także przyjmował kwas acetylosalicylowy (aspirynę).
• Lekarz zadecyduje, jak długo będziesz otrzymywać Crusia.

Zawał serca typu IAMCEST, jeśli masz mniej niż 75 lat:

• Otrzymasz wstępną iniekcję dożylną 3 000 UI (30 mg) Crusia.
• Równocześnie otrzymasz iniekcję Crusia pod skórę (iniekcję podskórną). Typowa dawka wynosi 100 UI (1 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin.
• Zwykle lekarz powie Ci, abyś także przyjmował kwas acetylosalicylowy (aspirynę).
• Lekarz zadecyduje, jak długo będziesz otrzymywać Crusia.

Zawał serca typu IAMCEST, jeśli masz 75 lat lub więcej:

• Typowa dawka wynosi 75 UI (0,75 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin.
• Maksymalna ilość Crusia podana w pierwszych dwóch iniekcjach wynosi 7 500 UI (75 mg).
• Lekarz zadecyduje, jak długo będziesz otrzymywać Crusia.

Dla pacjentów poddawanych interwencji wieńcowej przezskórnej (ICP):

Zależnie od tego, kiedy otrzymałeś ostatnią iniekcję Crusia, lekarz może zadecydować o podaniu dodatkowej dawki Crusia przed interwencją ICP. Będzie to iniekcja dożylna.

1. Przerwanie tworzenia się skrzepów krwi w rurach aparatu dializacyjnego:

• Typowa dawka wynosi 100 UI (1 mg) na kilogram masy ciała.
• Crusia dodawana jest do rury wychodzącej z ciała (linii tętniczej) na początku sesji dializy. Ta ilość zwykle wystarcza na sesję trwającą 4 godziny. Jednak lekarz może zdecydować o wykonaniu nowej iniekcji 50 UI do 100 UI (od 0,5 do 1 mg) na kilogram masy ciała, jeśli będzie to konieczne.

Instrukcje dotyczące stosowania strzykawki

Jeśli będziesz sam sobie podawać Crusia

Jeśli możesz sam sobie podawać Crusia, lekarz lub personel pielęgniarski pokaże Ci, jak to zrobić. Nie próbuj sam sobie podawać, jeśli nie zostałeś tego nauczyony. Jeśli nie wiesz, co masz robić, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką natychmiast. Jeśli iniekcja zostanie wykonana prawidłowo pod skórę (tzw. iniekcja podskórna), pomoże to zmniejszyć ból i krwiak w miejscu iniekcji.

Przed samodzielnym podaniem Crusia

Przygotuj wszystko, co będziesz potrzebować: strzykawkę, kawałek waty z alkoholem lub mydłem i wodą, oraz pojemnik na ostre przedmioty.

Sprawdź datę ważności leku. Jeśli minęła, nie używaj go.

Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona i czy roztwór leku jest przejrzysty. Jeśli nie, użyj innej strzykawki.

Upewnij się, że wiesz, jaką ilość będziesz podawać.

Sprawdź w okolicy brzucha, czy poprzednia iniekcja spowodowała zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub ból, który wciąż utrzymuje się. Jeśli tak, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania Crusia:

(Instrukcje dla strzykawek bez urządzenia zabezpieczającego)

Przygotowanie miejsca iniekcji

1. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Co najmniej 5 cm od pępka i w kierunku któregokolwiek z boków.

Nie podawaj w promieniu 5 cm wokół pępka lub wokół niego, jeśli występują blizny lub krwiaki.

Podczas podawania się, przemiennie strony lewej i prawej brzucha, w zależności od miejsca poprzedniej iniekcji.

1. Umieść ręce. Oczyść (nie potrzyj) miejsce, w którym wykonasz iniekcję, za pomocą kawałka waty z alkoholem lub mydłem i wodą.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej pozycji, abyś był zrelaksowany. Upewnij się, że możesz zobaczyć miejsce, w którym będziesz wykonywać iniekcję. Najlepiej na kanapie, fotelu reclinable lub w łóżku z poduszkami.

Wybór dawki

1. Ostrożnie ściągnij nakładkę igły ze strzykawki, ciągnąc ją. Wyrzuć nakładkę.

Przed samodzielnym podaniem nie naciskaj tłoka, aby usunąć pęcherzyki powietrza. Może to spowodować utratę leku.

Po ściągnięciu nakładki nie dotykaj niczego igłą. Dzięki temu upewnisz się, że igła pozostanie czysta (sterylna).

1. Gdy ilość leku w strzykawce odpowiada dawce, którą Ci przepisano, nie ma potrzeby dostosowywania dawki. Teraz jesteś gotowy do podania iniekcji.
2. Gdy dawka zależy od masy ciała, możesz potrzebować dostosowania dawki w strzykawce, aby odpowiadała dawce przepisanej. W tym przypadku możesz pozbyć się nadmiaru leku, trzymając strzykawkę skierowaną w dół (aby utrzymać pęcherzyk powietrza w strzykawce) i wypuszczając nadmiar do pojemnika.
3. Może pojawić się kropla na końcu igły. Jeśli tak, musisz usunąć kroplę przed podaniem iniekcji, delikatnie stukając w strzykawkę z igłą skierowaną w dół. Teraz jesteś gotowy do podania iniekcji.

Podanie iniekcji

1. Trzymaj strzykawkę ręką, którą piszesz (jakby to był ołówek). Drugą ręką delikatnie pociągnij skórę w miejscu, które oczyściłeś, między palcem wskazującym a kciukiem, aby utworzyć fałd skórny.

Upewnij się, że trzymasz ten fałd skórny przez cały czas trwania iniekcji.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła wskazywała prosto w dół (pionowo z kątem 90 stopni). Wprowadź całą igłę w fałd skórny.

1. Naciskaj tłok kciukiem. W ten sposób podasz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Zakończ iniekcję, używając całego leku ze strzykawki.
2. Wyjmij igłę z miejsca iniekcji, ciągnąc ją prosto. Skieruj igłę z dala od siebie i innych osób. Teraz możesz puścić fałd skórny.

Po zakończeniu

1. Aby uniknąć powstania krwiaka, nie potrzyj miejsca iniekcji po podaniu.
2. Umieść zużytą strzykawkę w pojemniku na ostre przedmioty. Zamknij dobrze pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci. Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty.

Usuwanie nieużytego leku i wszystkich materiałów, które miały kontakt z nim, będzie realizowane zgodnie z lokalnymi przepisami.

Jeśli masz wrażenie, że dawka jest zbyt wysoka (np. jeśli masz nieoczekiwaną krwawienie) lub zbyt niska (np. jeśli dawka nie wydaje się skuteczna), skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Instrukcje dotyczące strzykawek z urządzeniem zabezpieczającym:

Przygotowanie miejsca iniekcji

1. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Co najmniej 5 cm od pępka i w kierunku któregokolwiek z boków.

Nie podawaj w promieniu 5 cm wokół pępka lub wokół niego, jeśli występują blizny lub krwiaki.

Podczas podawania się, przemiennie strony lewej i prawej brzucha, w zależności od miejsca poprzedniej iniekcji.

1. Umieść ręce. Oczyść (nie potrzyj) miejsce, w którym wykonasz iniekcję, za pomocą kawałka waty z alkoholem lub mydłem i wodą.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej pozycji, abyś był zrelaksowany. Upewnij się, że możesz zobaczyć miejsce, w którym będziesz wykonywać iniekcję. Najlepiej na kanapie, fotelu reclinable lub w łóżku z poduszkami.

Wybór dawki

1. Ostrożnie ściągnij nakładkę igły ze strzykawki, ciągnąc ją. Wyrzuć nakładkę.

Przed samodzielnym podaniem nie naciskaj tłoka, aby usunąć pęcherzyki powietrza. Może to spowodować utratę leku.

Po ściągnięciu nakładki nie dotykaj niczego igłą. Dzięki temu upewnisz się, że igła pozostanie czysta (sterylna).

1. Gdy ilość leku w strzykawce odpowiada dawce, którą Ci przepisano, nie ma potrzeby dostosowywania dawki. Teraz jesteś gotowy do podania iniekcji.

1. Gdy dawka zależy od masy ciała, możesz potrzebować dostosowania dawki w strzykawce, aby odpowiadała dawce przepisanej. W tym przypadku możesz pozbyć się nadmiaru leku, trzymając strzykawkę skierowaną w dół (aby utrzymać pęcherzyk powietrza w strzykawce) i wypuszczając nadmiar do pojemnika.
2. Może pojawić się kropla na końcu igły. Jeśli tak, musisz usunąć kroplę przed podaniem iniekcji, delikatnie stukając w strzykawkę z igłą skierowaną w dół. Teraz jesteś gotowy do podania iniekcji.

Podanie iniekcji

1. Trzymaj strzykawkę ręką, którą piszesz (jakby to był ołówek). Drugą ręką delikatnie pociągnij skórę w miejscu, które oczyściłeś, między palcem wskazującym a kciukiem, aby utworzyć fałd skórny.

• Upewnij się, że trzymasz ten fałd skórny przez cały czas trwania iniekcji.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła wskazywała prosto w dół (pionowo z kątem 90 stopni). Wprowadź całą igłę w fałd skórny.

1. Naciskaj tłok kciukiem. W ten sposób podasz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Zakończ iniekcję, używając całego leku ze strzykawki.
2. Wyjmij igłę z miejsca iniekcji, ciągnąc ją prosto, i trzymając palec na tłoku. Igła powinna być skierowana z dala od ciebie i innych osób. System zabezpieczający zostanie aktywowany po naciśnięciu tłoka. Nakładka ochronna automatycznie zakryje igłę i wyda słyszalny klik, potwierdzający aktywację urządzenia. Teraz możesz puścić fałd skórny.

Po zakończeniu

1. Aby uniknąć powstania krwiaka, nie potrzyj miejsca iniekcji po podaniu.
2. Umieść zużytą strzykawkę w pojemniku na ostre przedmioty. Zamknij dobrze pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci. Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty.

Usuwanie nieużytego leku i wszystkich materiałów, które miały kontakt z nim, będzie realizowane zgodnie z lokalnymi przepisami.

Jeśli masz wrażenie, że dawka jest zbyt wysoka (np. jeśli masz nieoczekiwaną krwawienie) lub zbyt niska (np. jeśli dawka nie wydaje się skuteczna), skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego

• Zmiana z Crusia na leki przeciwzakrzepowe, tzw. antagonisty witaminy K (np. warfarynę)

Lekarz poprosi o oznaczenie w krwi parametru zwanego INR i powie Ci, kiedy należy przerwać leczenie Crusia.

• Zmiana z leków przeciwzakrzepowych, tzw. antagonistów witaminy K (np. warfaryny) na Crusia

Przerwij stosowanie antagonisty witaminy K. Lekarz poprosi o oznaczenie w krwi parametru zwanego INR i powie Ci, kiedy możesz rozpocząć stosowanie Crusia.

• Zmiana z Crusia na leczenie przeciwzakrzepowe doustne

Przerwij stosowanie Crusia. Rozpocznij przyjmowanie leku przeciwzakrzepowego doustnego 0-2 godziny przed planowaną następną iniekcją, a następnie kontynuuj zgodnie z zaleceniami.

• Zmiana z leczenia przeciwzakrzepowego doustnego na Crusia

Przerwij przyjmowanie leku przeciwzakrzepowego doustnego. Nie rozpoczynaj leczenia Crusia do 12 godzin po ostatniej dawce leku przeciwzakrzepowego doustnego.

Jeśli użyjesz zbyt dużej ilości Crusia

Jeśli uważasz, że użyłeś zbyt dużej ilości lub zbyt małej ilości Crusia, powiadom niezwłocznie lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę, nawet jeśli nie masz objawów problemu. Jeśli dziecko przypadkowo wstrzyknie lub połknie Crusia, niezwłocznie zabierz je do szpitala.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego podania skonsultuj się niezwłocznie z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala, zabierając ze sobą ulotkę, lub zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznej, nr tel. 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość podaną.

Jeśli zapomnisz użyć Crusia

Jeśli zapomnisz o podaniu dawki, zrób to jak najszybciej, jak tylko sobie przypomnisz. Nie używaj podwójnej dawki w tym samym dniu, aby nadrobić zapomniane dawki. Aby upewnić się, że nie zapomnisz żadnej dawki, możesz używać kalendarza.

Jeśli przerwiesz leczenie Crusia

Jeśli masz jakieś inne wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.

Jest ważne, abyś kontynuował stosowanie Crusia, aż do momentu, gdy lekarz zdecyduje o przerwaniu leczenia. Jeśli przerwiesz stosowanie, może dojść do powstania skrzepu krwi, co może być bardzo niebezpieczne.

4. Możliwe działania niepożądane

Podobnie jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie wszystkie osoby je doświadczają.

Podobnie jak inne leki podobne (leki zmniejszające skrzepy krwi), Crusia może powodować krwawienie, co może potencjalnie zagrozić życiu. W niektórych przypadkach krwawienie może nie być widoczne.

Jeśli zauważysz jakikolwiek epizod krwawienia, który nie ustaje samoczynnie lub jeśli zauważysz objawy nadmiernego krwawienia (niezwykła słabość, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niezwykłe obrzmienie), skonsultuj się natychmiast z lekarzem.

Twój lekarz może zdecydować się na podjęcie ścisłego nadzoru lub zmianę leczenia.

Przerwij leczenie enoxaparyną i poinformuj natychmiast lekarza lub pielęgniarkę, jeśli doświadczysz któregokolwiek z następujących objawów:

• Jakikolwiek objaw ciężkiej reakcji alergicznej (takiej jak trudności z oddychaniem, obrzmienie warg, jamy ustnej, gardła lub oczu).
• Uogólniona, czerwona i łuskowata wysypka, z guzkami pod skórą i pęcherzami, towarzysząca gorączce. Objawy te zwykle pojawiają się na początku leczenia (ostre pustularne wyłysienie).

Powinieneś natychmiast poinformować lekarza

• Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy zablokowania naczynia krwionośnego przez skrzep krwi, takie jak:

• ból skurczowy, zaczerwienienie, ciepło lub obrzmienie w jednej nodze - są to objawy głębokiej żylnej choroby zakrzepowej.
• trudności z oddychaniem, ból w klatce piersiowej, omdlenie lub kaszel z krwią - są to objawy zatorowości płucnej.

• Jeśli wystąpi bolesna wysypka skórna z ciemnoczerwonymi plamami pod skórą, które nie znikają po ucisku.

Twój lekarz może zażądać badania krwi w celu sprawdzenia liczby płytek krwi.

Ogólna lista możliwych działań niepożądanych:

Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)

• Krwawienie.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Częste (mogą wystąpić u do 1 na 10 osób)

• Jeśli pojawiają się siniaki z większą częstotliwością niż zwykle. Może to być spowodowane problemem z krwią z powodu niskiej liczby płytek.
• Różowe plamy na skórze. Pojawiają się one częściej w miejscu, w którym wstrzyknięto Crusia.
• Wysypka skórna (rumień, pokrzywka).
• Zaczerwienienie i swędzenie skóry.
• Siniak lub ból w miejscu wstrzyknięcia.
• Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi.
• Zwiększenie liczby płytek we krwi.
• Ból głowy.

Nieczęste (mogą wystąpić u do 1 na 100 osób)

• Nagły, ciężki ból głowy. Może to być objaw krwawienia w mózgu.
• Wrażliwość na dotyk i obrzmienie brzucha. Może to być wskazaniem krwawienia żołądkowego.
• Duże, czerwone i nieregularne zmiany skórne z lub bez pęcherzy.
• Irrytacja skóry (irytacja miejscowa).
• Możesz zauważyć żółtacenie skóry i oczu oraz ciemnienie koloru moczu. Może to być spowodowane problemem wątroby.

Rzadkie (mogą wystąpić u do 1 na 1000 osób)

• Ciężka reakcja alergiczna. Objawy tej reakcji mogą obejmować: wysypkę skórną, trudności z połykaniem lub oddychaniem, obrzmienie warg, twarzy, gardła lub języka.
• Zwiększenie poziomu potasu we krwi. Jest to bardziej prawdopodobne u osób z problemami nerek lub cukrzycą. Twój lekarz może to sprawdzić, wykonując badanie krwi.
• Zwiększenie liczby eozynofili we krwi. Twój lekarz może to sprawdzić, wykonując badanie krwi.
• Wypadanie włosów.
• Osteoporoza (choroba, w której kości mogą łamać się z większą częstotliwością).
• Mrowienie, drętwienie i słabość mięśni (szczególnie w dolnej części ciała) po wykonaniu punkcji lędźwiowej lub znieczulenia rdzeniowego.
• Utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitem (w sposób, który uniemożliwia kontrolowanie potrzeb).
• Zrost lub guzek w miejscu wstrzyknięcia.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli doświadczysz jakiegokolwiek działania niepożądanego, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli jest to możliwe działanie niepożądane, które nie występuje w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio przez System Farmakowigilancji Leków Stosowanych u Ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do zapewnienia większej ilości informacji o bezpieczeństwie tego leku.

5. Przechowywanie Crusia

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C. Nie zamrażać.

Wstrzykiwacze przedładowane Crusia zawierają jedną dawkę; wyrzuć wszelkie niezużyte resztki produktu.

Przechowuj ten lek poza zasięgiem dzieci.

Nie używaj tego leku po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu po CAD. Termin ważności to ostatni dzień miesiąca, który jest wskazany.

Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz, że strzykawka jest uszkodzona lub że produkt nie jest przezroczysty.

Leków nie należy wylewać do kanalizacji ani wyrzucać do śmieci. Złożyć opakowania i leki, których nie potrzebujesz, w Punkcie SIGRE apteki. Poproś farmaceutę, jak się pozbyć opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomożesz chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i dodatkowe informacje

Skład Crusia

• Substancją czynną jest sodowa enoksaparyna.

Każda strzykawka przedładowana zawiera sodową enoksaparynę o aktywności anti-Xa 4000 j.m. (równoważne 40 mg) w 0,4 ml wody do wstrzykiwań.

• Pozostałymi składnikami jest woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Crusia to przezroczysty roztwór do wstrzykiwań, bezbarwny lub żółtawy, w strzykawce przedładowanej szklanej typu I, wyposażonej w igłę do wstrzykiwań, z lub bez urządzenia zabezpieczającego. Jest dostępny w następujący sposób:

Crusia 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml roztwór do wstrzykiwań w strzykawce przedładowanej 0,5 ml bez podziałki.

Opakowania po 2, 6, 10, 20, 30 i 50 strzykawek.

Możliwe, że tylko niektóre rozmiary opakowań są dostępne.

W niektórych rozmiarach opakowań strzykawka przedładowana może być dostarczona w połączeniu z urządzeniem zabezpieczającym.

Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i odpowiedzialny za wytwarzanie

Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratoria Farmaceutyczne ROVI, S.A.

Julián Camarillo, 35

28037 - Madryt, Hiszpania

Odpowiedzialny za wytwarzanie

ROVI Pharma Industrial Services, S.A.

Julián Camarillo, 35

28037 - Madryt, Hiszpania

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i w Wielkiej Brytanii (Irlandia Północna) pod następującymi nazwami:

Niemcy, Austria, Bułgaria, Republika Czeska, Dania, Estonia, Grecja, Hiszpania, Finlandia, Chorwacja, Węgry, Łotwa, Holandia, Norwegia, Polska, Portugalia, Rumunia, Szwecja, Słowacja, Wielka Brytania (Irlandia Północna): Crusia

Francja: Enoksaparyna Crusia

Włochy: Rovinadil

Belgia, Irlandia, Luksemburg, Słowenia: Teuro

Data ostatniej aktualizacji tej ulotki: Styczeń 2025

Pozostałe źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/)