BENZETACIL 1 200 000 IU Proszek i Rozpuszczalnik do Przygotowania Zawiesiny do Wstrzykiwań

Wprowadzenie

Charakterystyka produktu: informacje dla użytkownika

BENZETACIL 1 200 000 UI proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań

Benzylpenicylina benzatynowa

Zawartość ulotki:

1. Co to jest BENZETACIL 1 200 000 UI i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania BENZETACIL 1 200 000 UI
3. Jak stosować BENZETACIL 1 200 000 UI
4. Mogące wystąpić działania niepożądane
5. Przechowywanie BENZETACIL 1 200 000 UI
6. Zawartość opakowania i dodatkowe informacje

1. Co to jest BENZETACIL 1 200 000 UI i w jakim celu się go stosuje

BENZETACIL 1 200 000 UI zawiera benzylpenicylinę benzatynową, antybiotyk należący do rodziny penicylin.

Benzylpenicylina benzatynowa jest wskazana w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje, takie jak:

• Angina i zapalenie migdałów.
• Kiła: wczesna i późna.
• Kiła utajona (z wyjątkiem kiły mózgu).
• Zapalenie skóry (erysipelas).
• Choroby zakaźne skóry wywołane przez bakterie z gatunku Treponema, takie jak pian i pinta.

Benzylpenicylina benzatynowa jest również wskazana w profilaktyce następujących chorób:

• Gorączka reumatyczna.
• Zapalenie nerek po zakażeniu paciorkowcami (postać zapalenia nerek).
• Zapalenie skóry (erysipelas).

2. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania BENZETACIL 1 200 000 UI

Nie stosuj BENZETACIL 1 200 000 UI

Jeśli jesteś uczulony na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w rozdziale 6).

Jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na penicyliny, cefalosporyny lub soję.

Jeśli kiedykolwiek miałeś reakcję alergiczną podczas przyjmowania antybiotyku lub innych leków. Może to obejmować wystąpienie wysypki skórnej lub obrzęku twarzy lub szyi.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania BENZETACIL 1 200 000 UI:

- jeśli kiedykolwiek miałeś jakąkolwiek reakcję alergiczną na inne antybiotyki, takie jak penicylina lub inne antybiotyki beta-laktamowe,

- jeśli masz problemy z nerkami (Twój lekarz może potrzebować dostosować dawkę tego leku),

- jeśli masz problemy z wątrobą,

- jeśli stosujesz dietę o niskiej zawartości sodu.

BENZETACIL 1 200 000 UI nie powinien być stosowany w tkankach z niedostatecznym przepływem krwi.

W przypadku objawów alergicznych (np. wysypka skórna, swędzenie, brak tchu) skonsultuj się z lekarzem niezwłocznie.

Należy przeprowadzić test na uczulenie, jeśli jest to możliwe, przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, Twój lekarz wstrzyma leczenie i, jeśli jest to konieczne, rozpocznie odpowiednie leczenie.

Jeśli jesteś uczulony na cefalosporyny. U pacjentów z uczuleniem na cefalosporyny należy uwzględnić możliwość wystąpienia reakcji alergicznych krzyżowych.

Jeśli jesteś astmatykiem lub uczulony na katar sienny, poinformuj o tym swojego lekarza. Mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne natychmiast po podaniu leku. W niektórych przypadkach możesz pozostać pod obserwacją przez co najmniej pół godziny po podaniu leku w przypadku reakcji alergicznej. W przypadku uczulenia lekarz podejmie odpowiednie środki. Leczenie BENZETACIL 1 200 000 UI powinno być natychmiast wstrzymane.

Podczas leczenia kiły może wystąpić reakcja organizmu na toksyny bakteryjne, która może trwać kilka dni (reakcja Jarisch-Herxheimera, patrz rozdział 4). Objawy to nagrzewka, dreszcze, bladość, następnie zaczerwienienie skóry, ból głowy, ból mięśni i stawów lub zmęczenie. Twój lekarz rozpocznie odpowiednie leczenie w celu złagodzenia lub zapobiegania reakcji Jarisch-Herxheimera.

Jeśli masz niewydolność nerek i/lub ciężką niewydolność wątroby, należy dostosować dawkę. W przypadku długotrwałego leczenia (ponad 5 dni) Twój lekarz może zaplanować badania krwi i testy w celu oceny funkcji nerek.

Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, leczenie BENZETACIL 1 200 000 UI może prowadzić do rozwoju drobnoustrojów opornych. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz zakażenie wywołane przez grzyby.

Jeśli masz wrzodziejące zapalenie jelita grubego, chorobę Crohna lub pseudomembranowate zapalenie jelita grubego (przewlekła i ciężka biegunka podczas lub po podaniu tego leku), powinieneś być poddany ścisłej kontroli klinicznej z okresowymi badaniami laboratoryjnymi.

Podczas leczenia antybiotykami, w tym BENZETACIL 1 200 000 UI, może wystąpić biegunka, nawet kilka tygodni po zakończeniu leczenia. W przypadku ciężkiej lub przewlekłej biegunki lub jeśli zauważysz, że Twoje stolce zawierają krew lub śluz, skonsultuj się z lekarzem niezwłocznie, aby przerwać leczenie. Nie przyjmuj leków przeznaczonych do zahamowania lub opóźnienia pasażu jelitowego.

Pozostałe leki i BENZETACIL 1 200 000 UI

Poinformuj swojego lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub możesz potrzebować stosowania innego leku.

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli stosujesz którykolwiek z następujących leków:

• Alopurinol i Probenecid (leki na chorobę dny lub dnę stawową)
• Metotrexat (lek stosowany w chemioterapii)
• Pozostałe antybiotyki
• Leke przeciwzakrzepowe (leki rozrzedzające krew)

Poinformuj swojego lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub możesz potrzebować stosowania innego leku.

Stosowanie BENZETACIL 1 200 000 UI z pokarmem i napojami

Leczenie BENZETACIL nie jest wpływane przez podawanie z pokarmem.

Ciąża, laktacja i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub w okresie karmienia piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować BENZETACIL 1 200 000 UI w czasie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia benzylpenicyliną benzatynową.

Niewielkie ilości benzylpenicyliny przenikają do mleka matki. Chociaż dotąd nie odnotowano działań niepożądanych u niemowląt, należy uwzględnić możliwość uczulenia lub zaburzenia flory jelitowej. W przypadku biegunki, kandydozy lub wysypki skórnej u dziecka skonsultuj się niezwłocznie z lekarzem. Karmienie piersią można wznowić 24 godziny po zakończeniu leczenia.

Jazda pojazdami i obsługa maszyn

Brak jest dowodów na to, że lek wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

BENZETACIL 1 200 000 UI zawiera sodu

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę; jest to ilość nieistotna z punktu widzenia diety.

BENZETACIL 1 200 000 UI zawiera lecytynę sojową

Ten lek zawiera 10,25 mg lecytyny sojowej na fiolkę. Nie powinien być stosowany w przypadku uczulenia na orzeszki ziemne lub soję.

3. Jak stosować BENZETACIL 1 200 000 UI

Stosuj dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza.

W przypadku wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Zasadniczo BENZETACIL 1 200 000 UI jest podawany przez personel medyczny.

Zalecana dawka to:

Leczenie ogólne:

Dorośli i nastolatkowie: 1 200 000 UI raz w tygodniu.

Dzieci o wadze > 30 kg: 1 200 000 UI raz w tygodniu.

Dzieci o wadze <30 kg: 600 000 ui raz w tygodniu.< p>

Czas trwania leczenia: jednorazowa dawka.

Leczenie kiły:

• .wczesna i późna:

Dorośli i nastolatkowie: 2 400 000 UI podawane w jednorazowej dawce.

Dzieci: 50 000 UI/kg masy ciała, nie więcej niż 2 400 000 UI.

Jeśli objawy kliniczne powracają lub wyniki badań laboratoryjnych nadal są dodatnie, należy powtórzyć leczenie.

Czas trwania leczenia: jednorazowa dawka.

• Kiła utajona:

Dorośli i nastolatkowie: 2 400 000 UI raz w tygodniu.

Dzieci: 50 000 UI/kg masy ciała, nie więcej niż 2 400 000 UI.

Czas trwania leczenia: 3 tygodnie

• .kiła wrodzona: bez uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego

• Noworodki i niemowlęta: 1 x 50 000 UI/kg masy ciała

Czas trwania leczenia: jednorazowa dawka

Leczenie chorób zakaźnych skóry (pian, pinta):

Dorośli i nastolatkowie: 1 200 000 UI w jednorazowej dawce.

Dzieci o wadze > 30 kg: 1 200 000 UI w jednorazowej dawce.

Dzieci o wadze <30 kg: 600 000 ui w jednorazowej dawce.< p>

Czas trwania leczenia: jednorazowa dawka.

Profilaktyka gorączki reumatycznej, zapalenia nerek po zakażeniu paciorkowcami i zakażenia skóry:

Dorośli i nastolatkowie: 1 200 000 UI co 3-4 tygodnie.

Dzieci o wadze > 30 kg: 1 200 000 UI co 3-4 tygodnie.

Dzieci o wadze <30 kg: 600 000 ui co 3-4 tygodnie.< p>

Czas trwania leczenia:

1. Bez uszkodzenia serca: co najmniej 5 lat, lub do 21 roku życia.
2. Uszkodzenie serca: co najmniej 10 lat, lub do 21 roku życia.
3. Trwałe uszkodzenie serca: co najmniej 10 lat lub do 40 roku życia; czasem konieczne jest leczenie dożywotnie.

Pacjenci z niewydolnością nereki/lub niewydolnością wątroby

Dawka i częstotliwość podawania będą ustalane przez Twojego lekarza. W zależności od stopnia funkcjonowania nerek i/lub wątroby Twój lekarz może rozważyć dostosowanie dawki.

Sposób podania

BENZETACIL 1 200 000 UI jest podawany wyłącznie drogą domięśniową.

Wstrzyknięcie nie powinno być podawane w tkankach z niedostatecznym przepływem krwi.

W przypadku powtarzających się wstrzyknięć domięśniowych należy zmienić miejsce wstrzyknięcia.

Mogą wystąpić ciężkie reakcje miejscowe podczas podawania domięśniowego, szczególnie u małych dzieci. Z tego powodu można stosować inne leczenie, takie jak inna postać penicyliny, o ile jest to możliwe.

Aby zapoznać się z instrukcjami przygotowania leku przed podaniem, patrz rozdział „Instrukcje przygotowania” na końcu ulotki.

Jeśli zażyjesz więcej BENZETACIL 1 200 000 UI, niż powinieneś

Przy dawkach ekstremalnie wysokich penicyliny mogą powodować nadwrażliwość nerwowo-mięśniową lub drgawki.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia skonsultuj się niezwłocznie z lekarzem lub farmaceutą, lub zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznej, nr tel. 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętą.

Jeśli zapomnisz zażyć BENZETACIL 1 200 000 UI

Nie stosuj dawki podwójnej, aby zrekompensować zapomniane dawki. Stosuj zapomnianą dawkę jak najszybciej i następnie kontynuuj normalny harmonogram.

Jeśli przerwiesz leczenie BENZETACIL 1 200 000 UI

Jeśli masz jakieś inne wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Mogące wystąpić działania niepożądane

Podobnie jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie wszystkie osoby je doświadczają.

Działania niepożądane tego leku są zwykle przejściowe i łagodne. W większości przypadków działania niepożądane są spowodowane uczuleniem i manifestują się skórnie. Profil toksykologiczny tego leku jest podobny do pozostałych penicylin, chociaż objawy alergiczne są nieco częstsze, szczególnie podczas podawania dożylnego.

Ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne lub obrzęk naczynioruchowy) mogą wystąpić jako:

• wysypka skórna lub swędzenie skóry
• trudności w oddychaniu lub ucisk w piersi
• obrzęk powiek, twarzy lub warg
• obrzęk lub zaczerwienienie języka
• gorączka
• ból stawów
• zapalenie węzłów chłonnych

W przypadku reakcji alergicznej wstrzymanie podawania i rozpoczęcie leczenia przeciwhistaminowymi (przeciwalergicznymi) i/lub kortykosteroidami (przeciwzapalnymi).

Działania niepożądane wymienione poniżej są klasyfikowane według częstotliwości i klasyfikacji według układów i narządów. Kategorie częstotliwości są definiowane przez następującą konwencję:

Bardzo częste (występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów);

Częste (występują u do 1 na 100 pacjentów);

Niezbyt częste (występują u do 1 na 1000 pacjentów);

Rzadkie (występują u 1-10 na 10 000 pacjentów);

Bardzo rzadkie (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów);

Częstotliwość nieznana (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i infekcje:

Częste: zakażenie grzybicze (kandydoza).

Zaburzenia krwi i układu limfatycznego:

Bardzo rzadkie: zaburzenia komórek krwi (eozynofilia, neutropenia, leukopenia, agranulocytosis, granulocytopenia, pancytopenia) i zaburzenia krzepnięcia.

Częstotliwość nieznana: Prolongacja czasu krwawienia i czasu protrombiny. Anemia hemolityczna (niski poziom czerwonych krwinek we krwi), trombocytopenia (niski poziom płytek krwi).

Zaburzenia żołądka i jelit:

Częste: nudności.

Niezbyt częste: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis) i zapalenie języka (glositis), wymioty.

Rzadkie: pseudomembranowe zapalenie jelita grubego (zapalenie jelita grubego), biegunka.

Zaburzenia układu immunologicznego:

Rzadkie: reakcje alergiczne: wysypka skórna podobna do tej wywołanej przez pokrzywę (urticaria), obrzęk naczynioruchowy (angioedema), reakcje skórne (eritem multiforme, dermatitis exfoliativa), gorączka, ból stawów, wstrząs anafilaktyczny z kolapsem i reakcje anafilaktoidowe (astma, uszkodzenie skóry zwane półpaścem, dolegliwości żołądkowo-jelitowe).

Częstotliwość nieznana: choroba surowicza. Podczas leczenia kiły może wystąpić reakcja organizmu na toksyny bakteryjne, która może trwać kilka dni (reakcja Jarisch-Herxheimera, patrz rozdział 4). Objawy to gorączka, dreszcze, bladość, następnie zaczerwienienie skóry, ból głowy, ból mięśni i stawów lub zmęczenie. Twój lekarz rozpocznie odpowiednie leczenie w celu złagodzenia lub zapobiegania reakcji Jarisch-Herxheimera. Mogą wystąpić reakcje paraalergiczne u pacjentów z zakażeniami grzybiczymi skóry (grzybica skóry). Obrzęk naczynioruchowy (zaczerwienienie skóry, błony śluzowej i tkanki podskórnej, zwykle zlokalizowane w twarzy, jamie ustnej lub języku).

Zaburzenia układu nerwowego:

Rzadkie: neuropatia (uszkodzenie nerwów).

Częstotliwość nieznana:

Zapalenie mózgu z bezsennością, zaburzeniami świadomości, halucynacjami, drgawkami i stanem padaczkowym, mioklonia (skurcz mięśni) oraz rzadziej zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i nadciśnienie śródczaszkowe. Zapalenie mózgu metaboliczne (zaburzenia neurologiczne z drgawkami i utratą świadomości).

Zaburzenia wątroby:

Częstotliwość nieznana: zapalenie wątroby (hepatitis), zaburzenia przepływu żółci (cholestaza).

Zaburzenia skóry i tkanki łącznej:

Częste: wysypki, wypryski (wysypka rumieniowa na skórze), swędzenie.

Częstotliwość nieznana: AGEP - pustulosis egzantematyczna uogólniona z objawami takimi jak ciężkie reakcje skórne na leki z lub bez zaczerwienienia skóry, gorączką, pęcherzami, wysypką plamistą, rumieniem wielopostaciowym (plama rumieniowa na skórze), swędzeniem, zaczerwienieniem (zaczerwienienie skóry).

Zaburzenia nerek i moczowe:

Rzadkie: choroba nerek (nefropatia), zapalenie nerek (nefritis intersticialis), białkomocz, cylindruria (białka wydalane z moczem) i krwiomocz. Oliguria (zmniejszona ilość wydalanego moczu), anuria (brak wydalanego moczu) mogą wystąpić przy wysokich dawkach i zwykle ustępują w ciągu 48 godzin po zakończeniu leczenia.

Zaburzeniaogólne i miejscowe:

Częste: ból i/lub stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia.

Badania laboratoryjne:

Częste: zmiany w niektórych badaniach i testach, takich jak:

• pozytywny test Coombs.

fałszywie dodatnie wyniki w oznaczaniu białka w moczu, przy użyciu technik precipitacji (metoda Folin-Ciocalteu-Lowry i biuret)

• fałszywie dodatnie wyniki w testach oznaczania aminokwasów.
• symulacja albuminemia w oznaczaniu albuminy metodami elektroforetycznymi.
• testy nieenzymatyczne do wykrywania fałszywie dodatnich wyników glukozy w moczu i urobilinogenie.
• wysokie poziomy ketosteroidów w moczu (reakcja Zimmermanna)

Zgłaszanie podejrzeń o działaniach niepożądanych:

Ważne jest zgłaszanie podejrzeń o działaniach niepożądanych leku po jego wprowadzeniu do obrotu. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka leku. Zwracamy się do profesjonalistów opieki zdrowotnej o zgłaszanie podejrzeń o działaniach niepożądanych do Systemu Farmakowigilancji Produktów Leczniczych do Użycia Człowieka: https://www.notificaram.es.

5. Przechowywanie BENZETACIL 1 200 000 UI

Przechowuj ten lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań (fiolka) powinien być przechowywany w suchym miejscu.

Fiolka po rekonstytucji: Produkt rekonstytuowany powinien być użyty niezwłocznie do wstrzyknięcia domięśniowego.

Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „CAD”. Termin ważności jest ostatnim dniem miesiąca, który jest podany.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do kosza. Opakowania i leki, których już nie potrzebujesz, powinieneś oddać do punktu zbiórki w aptece. W ten sposób pomagasz chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i dodatkowe informacje

SkładBENZETACIL 1 200 000 j.m.

Ampułka:

• Substancją czynną jest benzylpenicylina benzatynowa (penicylina G benzatynowa). Każda ampułka zawiera 1 200 000 j.m. benzylpenicyliny benzatynowej.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: Tween 80, lecytyna, cytrynan sodu (E-331).

Fiolka: woda do sporządzania wstrzykiwań

Po rozpuszczeniu fiolki 4 ml wody, objętość końcowa wynosi 4,8 ml, zawierając 1 200 000 j.m. benzylpenicyliny benzatynowej.

W 1,2 ml zawiesiny znajduje się 300 000 j.m. benzylpenicyliny benzatynowej.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

BENZETACIL 1 200 000 j.m. jest dostępny w opakowaniach jednostkowych: 1 fiolka i 1 ampułka oraz w opakowaniach klinicznych: 100 fiolek i 100 ampułek.

Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i odpowiedzialny za produkcję:

Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Laboratorium Reig Jofré, S.A.

Gran Capitán, 10

08970 San Joan Despí (Barcelona)

Odpowiedzialny za produkcję:

Laboratorium Reig Jofré, S.A.

Jarama, 111 - Polígono Industrial

45007 Toledo

Data ostatniej aktualizacji tego prospektu:Październik 2021.

Szczegółowe i aktualne informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Agencji Produktów Leczniczych i Wyrobów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.es/

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje te są przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:

Lek:BENZETACIL 1 200 000 j.m. proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań

Sposób podania:

BENZETACIL 1 200 000 j.m. podawany jest wyłącznie drogą domięśniową w górnej części zewnętrznej pośladka lub w okolicy brzuszno-pośladkowej według metody Hochstettera, z igłą skierowaną w kierunku grzebienia kości biodrowej lub zgodnie z metodą Hochstettera. Nakłucie powinno być jak najbardziej prostopadłe do powierzchni skóry, a wstrzyknięcie jak najdalej od głównych naczyń. W przypadku powtarzanych dawek należy zmienić miejsce wstrzyknięcia.

U dzieci zalecane miejsce wstrzyknięcia to mięsień środkowo-boczny uda (czworogłowy uda). Wstrzyknięcie w mięsień deltoidowy zalecane jest tylko w przypadku, gdy masa mięśniowa jest odpowiednia. W tym przypadku należy zwrócić uwagę na nerw promieniowy.

U niemowląt i małych dzieci, obwodowa część górnej części zewnętrznej okolicy pośladkowej powinna być używana jako miejsce wstrzyknięcia tylko w wyjątkowych przypadkach, aby uniknąć uszkodzenia nerwu krocza.

Przed wstrzyknięciem należy wykluczyć podanie dożylnego przez aspirację. W przypadku powtarzanych dawek należy zmienić miejsce wstrzyknięcia.

Dla preparatów depot, chociaż zaleca się niepodawanie więcej niż 5 ml na miejsce wstrzyknięcia jako limit tolerancji, można podać całą fiolkę w tym samym miejscu. W przypadku nadmiernego bólu można podzielić objętość na dwa miejsca wstrzyknięcia.

Wstrzyknięcie powinno być podane jak najwolniej i tylko z niskim ciśnieniem.

Unikaj nacisku i/lub tarcia po wstrzyknięciu.

Instrukcje przygotowania:

Dla wstrzyknięcia BENZETACIL powinna być użyta długa igła o średnicy 0,9 mm. Przygotuj aseptycznie zawiesinę, wstrzykując do fiolki 4 ml wody do sporządzania wstrzykiwań z ampułki dostarczonej w opakowaniu.

Wstrząśnij aż do uzyskania homogenicznej zawiesiny. Aspirować zawartość fiolki strzykawką.

1,2 ml zawiesiny do wstrzyknięcia BENZETACIL 1 200 000 j.m. zawiera 300 000 j.m. benzylpenicyliny benzatynowej po rozpuszczeniu z 4 ml wody z ampułki.

Do wstrzyknięcia, głęboko wbij igłę w pośladek, umieść strzykawkę i aspiruj, ciągnąc za tłok strzykawki i sprawdzając, czy nie wypływa krew, aby mieć pewność, że igła nie jest w świetle naczynia krwionośnego. Stosuj jak najwcześniej, aby uniknąć krystalizacji w igle wstrzyknięcia i spowodowania większego bólu u pacjenta.

Do jednorazowego użycia. Wyrzuć niewykorzystaną zawiesinę.