LANTUS 100 jednostek/ml roztwór do wstrzykiwań w naboju

Wprowadzenie

Charakterystyka produktu: informacje dla użytkownika

Lantus 100jednostki/ml roztwór do wstrzykiwań w karcie

Insulina glargina

Przeczytaj całą charakterystykę produktu uważnie przed rozpoczęciem stosowania tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla użytkownika.Instrukcje użytkowania pióra insulinowego są dostarczane wraz z piórem insulinowym. Przeczytaj je przed użyciem leku.

• Zachowaj tę charakterystykę produktu, ponieważ może być konieczne ponowne jej przeczytanie.
• Jeśli masz jakieś wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla ciebie i nie powinien być podawany innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeśli doświadczasz działań niepożądanych, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, które nie są wymienione w tej charakterystyce produktu. Zobacz punkt 4.

Zawartość charakterystyki produktu

1. Co to jest Lantus i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania Lantus
3. Jak stosować Lantus
4. Mogące wystąpić działania niepożądane
5. Przechowywanie Lantus
6. Zawartość opakowania i dodatkowe informacje

1. Co to jest Lantus i w jakim celu się go stosuje

Lantus zawiera insulinę glargina. Jest to insulina modyfikowana, bardzo podobna do ludzkiej insuliny.

Lantus stosuje się w leczeniu cukrzycy u dorosłych, nastolatków i dzieci od 2 roku życia. Cukrzyca jest chorobą, w której organizm nie produkuje wystarczającej ilości insuliny, aby kontrolować poziom cukru we krwi. Insulina glargina ma długotrwałe i stałe działanie obniżające poziom cukru we krwi.

2. Informacje niezbędne przed rozpoczęciem stosowania Lantus

Nie stosuj Lantus

Jeśli jesteś uczulony na insulinę glarginę lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Lantus.

Przestrzegaj ściśle instrukcji dotyczących dawkowania, kontroli (badań krwi i moczu), diety i aktywności fizycznej (pracy fizycznej i ćwiczeń) ustalonych z lekarzem.

Jeśli twój poziom cukru we krwi jest zbyt niski (hipoglikemia), postępuj zgodnie z instrukcjami dotyczącymi hipoglikemii (zobacz ramkę na końcu tej charakterystyki produktu).

Podróże

Przed podróżą skonsultuj się z lekarzem. Może być konieczne uzyskanie informacji na temat:

• dostępności twojej insuliny w kraju, który odwiedzasz,
• rezerw insuliny, strzykawek itp.,
• prawidłowego przechowywania insuliny podczas podróży,
• godzin posiłków i podawania insuliny podczas podróży,
• możliwych skutków przejazdu do stref z inną strefą czasową,
• nowych ryzyk dla zdrowia w krajach, które odwiedzasz.
• co należy zrobić w sytuacjach nagłych, gdy czujesz się źle lub zachorujesz.

Choroby i urazy

Zarządzanie twoją cukrzycą może wymagać specjalnej opieki w następujących sytuacjach (np. dostosowania dawki insuliny, badań krwi i moczu):

• Jeśli jesteś chory lub doświadczasz poważnej kontuzji, twój poziom cukru we krwi może się zwiększyć (hiperglikemia).
  • Jeśli nie jesz wystarczająco, twój poziom cukru we krwi może spaść zbyt nisko (hipoglikemia).

W większości przypadków będziesz potrzebować lekarza. Upewnij się, że skonsultujesz się z lekarzem natychmiast.

Jeśli masz cukrzycę typu 1 (cukrzycę zależną od insuliny), nie przerywaj podawania sobie insuliny i nie rezygnuj z wystarczającej ilości węglowodanów. Zawsze informuj osoby opiekujące się tobą o tym, że potrzebujesz insuliny.

Leczenie insuliną może spowodować, że twoje ciało wyprodukuje przeciwciała przeciwko insulinie (substancje, które działają przeciwko insulinie). Jednak tylko w bardzo rzadkich przypadkach będziesz potrzebować zmiany dawki insuliny.

Niektórzy pacjenci z cukrzycą typu 2 o długim trwaniu i chorobie serca lub udarze mózgu, którzy byli leczeni pioglitazoną (lekami doustnymi przeciwko cukrzycy stosowanymi w leczeniu cukrzycy typu 2) i insuliną, doświadczyli rozwoju niewydolności serca. Poinformuj swojego lekarza jak najszybciej, jeśli doświadczasz objawów niewydolności serca, takich jak niezwykłe duszności lub szybki przyrost masy ciała lub miejscowe obrzęki (obrzęk).

Dzieci

Brak jest doświadczenia w stosowaniu Lantus u dzieci poniżej 2 roku życia.

Stosowanie Lantus z innymi lekami

Niektóre leki powodują zmiany poziomu cukru we krwi (wzrost, spadek lub oba, w zależności od sytuacji). W każdym przypadku może być konieczne dostosowanie dawki insuliny, aby uniknąć poziomów cukru we krwi zbyt niskich lub zbyt wysokich. Należy zachować ostrożność, gdy rozpoczyna się stosowanie innego leku i również, gdy przestaje się go stosować.

Poinformuj swojego lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub możesz stosować inny lek. Zapytaj swojego lekarza, zanim przyjmiesz lek, czy może on wpłynąć na poziom cukru we krwi i jakie środki należy podjąć w twoim przypadku.

Wśród leków, które mogą powodować spadek poziomu cukru we krwi (hipoglikemię), są:

• wszystkie inne leki przeciwko cukrzycy,
• inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) (stosowane w leczeniu niektórych chorób serca lub nadciśnienia tętniczego),
• disopiramida (stosowana w leczeniu niektórych chorób serca),
• fluoksetyna (stosowana w leczeniu depresji),
• fibraty (stosowane w celu obniżenia poziomu lipidów we krwi),
• inhibitory monoaminooksydazy (MAO) (stosowane w leczeniu depresji),
• pentoksyfilina, propoksyfen, salicylany (takie jak kwas acetylosalicylowy, stosowany w celu uśmierzenia bólu i obniżenia gorączki),
• antybiotyki z grupy sulfonamidów.

Wśród leków, które mogą powodować wzrost poziomu cukru we krwi (hiperglikemię), są:

• steroide anaboliczne (takie jak "kortyzon", stosowane w leczeniu stanów zapalnych),
• danazol (lek działający na owulację),
• diazoksyd (stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego),
• moczopędne (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub nadmiernego zatrzymywania płynów),
• glukagon (hormon trzustkowy stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii),
• izoniazid (stosowana w leczeniu gruźlicy),
• estrogeny i progestageny (takie jak pigułka antykoncepcyjna stosowana w celu kontroli urodzeń),
• pochodne fenotiazyny (stosowane w leczeniu chorób psychiatrycznych),
• somatotropina (hormon wzrostu),
• lek sympatykomimetyczne (takie jak epinefryna [adrenalina], salbutamol, terbutalina w leczeniu astmy),
• hormony tarczycy (stosowane w leczeniu zaburzeń czynności tarczycy),
• lek przeciwpsychotyczne atypowe (takie jak klozapina, olanzapina),
• inhibitory proteazy (stosowane w leczeniu HIV).

Twój poziom cukru we krwi może wzrosnąć lub spaść, jeśli przyjmujesz:

• beta-blokery (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego),
• klonidyna (stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego),
• sole litu (stosowane w leczeniu chorób psychiatrycznych).

Pentamidyna (stosowana w leczeniu niektórych zakażeń wywołanych przez pasożyty) może powodować hipoglikemię, która czasami może być następowana przez hiperglikemię.

Beta-blokery, podobnie jak inne leki sympatykolityczne (takie jak klonidyna, guanetydina i reserpina), mogą osłabiać lub całkowicie znosić pierwsze objawy ostrzegawcze, które mogą pomóc ci rozpoznać hipoglikemię.

Jeśli nie jesteś pewien, czy przyjmujesz któryś z tych leków, zapytaj swojego lekarza lub farmaceutę.

Stosowanie Lantus z alkoholem

Twoje poziomy cukru we krwi mogą wzrosnąć lub spaść, jeśli pijesz alkohol.

Ciąża i laktacja

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Poinformuj swojego lekarza, jeśli planujesz zajść w ciążę lub jeśli już jesteś w ciąży. Twoja dawka insuliny może wymagać zmian podczas ciąży i po porodzie. Bardzo ważne jest staranne monitorowanie twojej cukrzycy i zapobieganie hipoglikemii dla zdrowia twojego dziecka.

Jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ możesz potrzebować dostosowania dawki insuliny i diety.

Jazda i obsługa maszyn

Twoja zdolność koncentracji lub reakcji może być zmniejszona, jeśli:

• masz hipoglikemię (niski poziom cukru we krwi),
• masz hiperglikemię (wysoki poziom cukru we krwi),
• masz problemy ze wzrokiem.

Bądź ostrożny wobec tego potencjalnego problemu, biorąc pod uwagę wszystkie sytuacje, które mogą stanowić ryzyko dla ciebie lub innych (takie jak prowadzenie pojazdu lub obsługa maszyn). Powinien poprosić swojego lekarza o poradę dotyczącą zdolności prowadzenia pojazdu, jeśli:

• masz częste epizody hipoglikemii,
• twoje pierwsze objawy ostrzegawcze hipoglikemii zmniejszyły się lub zniknęły.

Ważne informacje o niektórych składnikach Lantus

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie "wolny od sodu".

3. Jak stosować Lantus

Przestrzegaj dokładnie instrukcji dotyczących podawania tego leku wskazanych przez twojego lekarza. W przypadku wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Chociaż Lantus zawiera ten sam składnik aktywny co Toujeo (insulina glargina 300 jednostek/ml), leki te nie są wzajemnie zamienialne. Zmiana leczenia insuliną wymaga recepty lekarskiej, nadzoru medycznego i monitorowania poziomu glukozy we krwi. Aby uzyskać więcej informacji, skonsultuj się z lekarzem.

Dawka

W zależności od twojego stylu życia i wyników twoich badań poziomu cukru (glukozy) we krwi i twojego poprzedniego leczenia insuliną, twój lekarz:

• określi dawkę Lantus, którą potrzebujesz każdego dnia i o której godzinie,
• wskaze, kiedy powinieneś zbadać swój poziom cukru we krwi i czy potrzebujesz wykonać badania moczu,
• wskaze, kiedy możesz potrzebować wstrzyknięcia wyższej lub niższej dawki Lantus.

Lantus jest insuliną o długotrwałym działaniu. Twój lekarz może wskazać, aby stosować go w połączeniu z insuliną o krótkotrwałym działaniu lub tabletkami w celu obniżenia poziomu cukru we krwi.

Wiele czynników może wpływać na twój poziom cukru we krwi. Powinieneś znać te czynniki, aby móc odpowiednio zareagować na zmiany poziomu cukru we krwi i uniknąć jego gwałtownego wzrostu lub spadku. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz ramkę na końcu charakterystyki produktu.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Lantus może być stosowany u młodzieży i dzieci od 2 roku życia. Stosuj ten lek zgodnie z zaleceniami twojego lekarza.

Częstotliwość podawania

Potrzebujesz wstrzyknięcia Lantus każdego dnia, zawsze o tej samej godzinie.

Sposób podawania

Lantus jest wstrzykiwany pod skórę. NIE wstrzykuj Lantus do żyły, ponieważ może to zmienić jego działanie i spowodować hipoglikemię.

Twój lekarz pokaże ci, w której części skóry powinieneś wstrzykiwać Lantus. Przy każdym wstrzyknięciu powinieneś zmienić miejsce wkłucia w określonej części skóry.

Jak obsługiwać kartusze

Aby zapewnić, że otrzymujesz dokładną dawkę, kartusze Lantus powinny być stosowane wyłącznie z następującymi piórami:

• JuniorSTAR, które podaje dawki w krokach po 0,5 jednostki.

• OptiPen, ClikSTAR, Tactipen, Autopen 24, AllStar lub AllStar PRO, które podają dawki w krokach po 1 jednostce.

W twoim kraju mogą być dostępne tylko niektóre z tych piór.

Pióro powinno być stosowane zgodnie z zaleceniami producenta urządzenia.

Instrukcje producenta dotyczące stosowania pióra powinny być starannie przestrzegane podczas ładowania kartusza, wstawiania igły i podawania wstrzyknięcia insuliny.

Przechowuj kartusz w temperaturze pokojowej przez 1-2 godziny przed umieszczeniem go w piórze.

Przed użyciem kartusz powinien być zbadany. Może być stosowany tylko wtedy, gdy roztwór jest przezroczysty, bezbarwny i wodnisty, i nie ma widocznych cząstek w jego wnętrzu. Nie wymieniaj i nie mieszaj przed użyciem.

Stosuj zawsze nowy kartusz, jeśli zauważysz, że kontrola twojego poziomu cukru we krwi pogarsza się w nieoczekiwany sposób. Jest to spowodowane tym, że insulina może stracić część swojej skuteczności. Jeśli uważasz, że masz problem z Lantus, poproś swojego lekarza lub farmaceutę o sprawdzenie.

Środki ostrożności przed wstrzyknięciem

Przed wstrzyknięciem powinny być usunięte pęcherzyki powietrza, które powstają (zobacz instrukcje użytkowania pióra).

Upewnij się, że insulina nie zostanie zanieczyszczona alkoholem lub innymi środkami dezynfekującymi, ani innymi substancjami. Nie napełniaj i nie ponownie używaj pustych kartuszy. Nie dodawaj żadnej innej insuliny do kartusza. Nie mieszaj Lantus z żadną inną insuliną lub lekiem. Nie rozcieńczaj go. Twoje mieszanie lub rozcieńczanie mogą zmienić działanie Lantus.

Czy masz problemy z piórem insulinowym?

Przeczytaj instrukcje użytkowania pióra od producenta.

Jeśli twoje pióro insulinowe jest uszkodzone lub nie działa prawidłowo (z powodu problemów mechanicznych), powinno być wyrzucone i użyte nowe pióro insulinowe.

Jeśli pióro insulinowe nie działa prawidłowo, insulina może być wypuszczona z kartusza i przeniesiona do strzykawki w celu wstrzyknięcia. Dlatego też powinny być przygotowane strzykawki i igły do wstrzyknięć. Nie powinny być jednak używane strzykawki przeznaczone do stężenia insuliny 100 jednostek na mililitr.

Pomyłki insulinowe

Zawsze sprawdzaj etykietę insuliny przed każdym wstrzyknięciem, aby uniknąć pomyłek między Lantus a innymi insulinami.

Jeśli przyjmujesz więcej Lantus, niż powinieneś

• Jeśli wstrzyknąłeś zbyt dużo Lantus, twój poziom cukru we krwi może spaść zbyt nisko (hipoglikemia).

Sprawdzaj swój poziom cukru we krwi często. Zazwyczaj, aby zapobiec hipoglikemii, powinieneś jeść więcej i kontrolować swój poziom cukru we krwi. Aby uzyskać więcej informacji na temat leczenia hipoglikemii, zobacz ramkę na końcu charakterystyki produktu.

Jeśli zapomniałeś użyć Lantus

• Jeśli zapomniałeś o dawce Lantus lub jeśli nie wstrzyknąłeś wystarczającej ilości insuliny, twój poziom cukru we krwi może gwałtownie wzrosnąć (hiperglikemia). Sprawdzaj swój poziom cukru we krwi często.

Aby uzyskać więcej informacji na temat leczenia hiperglikemii, zobacz ramkę na końcu charakterystyki produktu.

• Nie przyjmuj dawki podwójnej, aby zrekompensować zapomniane dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Lantus

Może to spowodować ciężką hiperglikemię (bardzo wysoki poziom cukru we krwi) i kwasicę ketonową (wzrost kwasu we krwi, ponieważ organizm rozkłada tłuszcze zamiast cukru). Nie przerywaj leczenia Lantus bez konsultacji z lekarzem; on powie ci, co powinieneś zrobić.

Jeśli masz jakieś inne wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, poproś swojego lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.

4. Możliwe działania niepożądane

Podobnie jak wszystkie leki, Lantus może powodować działania niepożądane, chociaż nie wszystkie osoby je doświadczają.

Jeśli zauważy objawy zbyt niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemia),natychmiast podejmij działanie, aby podnieść poziom cukru we krwi (patrz ramka na końcu tego ulotki). Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi) może być bardzo poważna i jest bardzo częsta podczas leczenia insuliną (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób). Niski poziom cukru we krwi oznacza, że we krwi nie ma wystarczającej ilości cukru. Jeśli poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko, można stracić przytomność (zatracać świadomość). Ciężka hipoglikemia może powodować uszkodzenie mózgu i może być potencjalnie śmiertelna. Aby uzyskać więcej informacji, patrz ramka na końcu tego ulotki.

Ciężkie reakcje alergiczne(rzadkie, mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób) – objawy mogą obejmować reakcje skórne na dużą skalę (wyprysk skórny i swędzenie na całym ciele), ciężkie obrzęki skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy), trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia krwi z szybkim biciem serca i potem. Ciężkie reakcje alergiczne na insulinę mogą być potencjalnie śmiertelne. Powiadom swojego lekarza natychmiast, jeśli zauważy objawy ciężkich reakcji alergicznych.

Częste działania niepożądane(mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zaburzenia skóry w miejscu wstrzyknięcia

Jeśli insulinę wstrzykuje się zbyt często w to samo miejsce na skórze, tłuszcz pod tym miejscem może się zmniejszyć (lipoatrofia, może dotyczyć do 1 na 100 osób) lub zwiększyć (lipohipertrofia). Insulina może nie działać zbyt dobrze. Zmień miejsce wstrzyknięcia przy każdym wstrzyknięciu, aby pomóc zapobiec tym zmianom skóry.

• Działania niepożądane skóry i reakcje alergiczne w miejscu wstrzyknięcia

Objawy mogą obejmować zaczerwienienie, silny ból przy wstrzyknięciu, swędzenie, pokrzywkę, obrzęk lub stan zapalny. Te reakcje mogą rozprzestrzenić się wokół miejsca wstrzyknięcia. Większość łagodnych reakcji na insulinę zwykle znika w ciągu kilku dni lub tygodni.

Rzadkie działania niepożądane(mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Reakcje oczne

Znaczna zmiana (poprawa lub pogorszenie) kontroli poziomu cukru we krwi może tymczasowo zmienić Twoje widzenie. Jeśli masz retinopatię proliferacyjną (chorobę oczu związaną z cukrzycą), ciężkie ataki hipoglikemii mogą powodować tymczasową utratę widzenia.

• Zaburzenia ogólne

W rzadkich przypadkach leczenie insuliną może powodować również tymczasowe zatrzymanie wody w organizmie, z obrzękiem łydek i stóp.

Bardzo rzadkie działania niepożądane(mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób)

W bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić dysgeuzja (zaburzenia smaku) i mialgia (bóle mięśni).

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Ogólnie, działania niepożądane u dzieci i młodzieży w wieku 18 lat lub młodszych są podobne do tych, które występują u dorosłych.

Częściej zgłaszano skargi dotyczące reakcji w miejscu wstrzyknięcia (ból w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia) i reakcji skórnych (wyprysk, pokrzywka) u dzieci i młodzieży w wieku 18 lat lub młodszych niż u dorosłych.

Brak doświadczenia u dzieci poniżej 2 lat.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli doświadcza jakiegokolwiek działania niepożądanego, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli jest to możliwe działanie niepożądane, które nie występuje w tej ulotce. Można również zgłaszać je bezpośrednio przez krajowy system zgłaszania włączony w Załącznik V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia więcej informacji o bezpieczeństwie tego leku.

5. Przechowywanie Lantus

Przechowuj ten lek poza zasięgiem dzieci.

Nie używaj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu i na etykiecie kartonika po dacie CAD/EXP. Termin ważności jest ostatnim dniem miesiąca wskazanego.

Kartony niewykorzystane

Przechowuj w lodówce (między 2°C a 8°C). Nie zamrażaj ani nie umieszczaj w pobliżu zamrażarki lub chłodziarki. Przechowuj karton w zewnętrznym opakowaniu, aby chronić go przed światłem.

Kartony w użyciu

Kartony w użyciu (w piśmie insulinowym) lub jako rezerwa mogą być przechowywane przez maksymalnie 4 tygodnie poniżej 30°C i chronione przed ciepłem bezpośrednim lub światłem bezpośrednim. Karton w użyciu w piśmie insulinowym nie powinien być przechowywany w lodówce. Nie używaj po tym okresie.

Nie używaj Lantus, jeśli zauważysz jakiekolwiek cząsteczki w jego wnętrzu. Lantus powinien być używany tylko wtedy, gdy roztwór jest przezroczysty, bezbarwny i wodnisty.

Leki nie powinny być wyrzucane do kanalizacji ani do śmieci. Poproś swojego farmaceutę, jak się pozbyć opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomożesz chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i dodatkowe informacje

Skład Lantus

• Substancją czynną jest insulina glargina. Każdy ml roztworu zawiera 100 jednostek insuliny glargina (równoważne 3,64 mg).
• Pozostałe składniki to: chlorek cynku, metakrezol, glicerol, wodorotlenek sodu (patrz sekcja 2 „Informacje ważne o niektórych składnikach Lantus”) i kwas chlorowodorowy (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Lantus 100 jednostek/ml roztwór do wstrzykiwań w kartonie jest przezroczystym i bezbarwnym roztworem.

Lantus jest dostępny w specjalnym kartonie przeznaczonym wyłącznie do stosowania z piśmiennicami OptiPen, ClikSTAR, Tactipen, Autopen 24, AllStar, AllStar PRO lub JuniorSTAR. Każdy karton zawiera 3 ml roztworu do wstrzykiwań (równoważne 300 jednostkom).

Opakowania po 1, 3, 4, 5, 6, 8, 9 i 10 kartonów. Mogą być dostępne tylko niektóre rozmiary opakowań.

Posiadacz pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i odpowiedzialny za produkcję

Sanofi-Aventis Deutschland GmbH, D‑65926 Frankfurt nad Menem, Niemcy.

Mogą Państwo uzyskać więcej informacji na temat tego leku, zwracając się do lokalnego przedstawiciela posiadacza pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

Data ostatniej aktualizacji tego prospektu:

Pozostałe źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu/

––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

HIPERGLUCEMIA I HIPOGLUCEMIA

Zawsze nosze ze sobą coś słodkiego (przynajmniej 20 gramów).

Nosze ze sobą jakieś informacje, które wskazują, że jesteś cukrzykiem.

HIPERGLUCEMIA (wysoki poziom cukru we krwi)

Jeśli masz bardzo wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemia), może to oznaczać, że nie wstrzyknąłeś wystarczającej ilości insuliny.

Dlaczego występuje u Ciebie hiperglikemia?

Przykłady obejmują:

• nie wstrzyknąłeś insuliny lub nie wstrzyknąłeś wystarczającej ilości, lub jeśli jej działanie zmniejszyło się, na przykład z powodu nieprawidłowego przechowywania,
• twoja piśmiennica insulinowa nie działa prawidłowo,
• wykonujesz mniej ćwiczeń niż zwykle, masz stres (zaniepokojenie emocjonalne, nerwowość) lub cierpisz na uraz, operację, infekcję lub gorączkę,
• bierzesz lub brałeś pewne leki (patrz sekcja 2, „Stosowanie Lantus z innymi lekami”).

Ostrzeżenie przed hiperglikemią

Pragnienie, zwiększona potrzeba oddawania moczu, zmęczenie, sucha skóra, zaczerwienienie twarzy, utrata apetytu, niskie ciśnienie krwi, szybkie bicie serca i obecność glukozy i ciał ketonowych w moczu. Ból brzucha, głębokie i szybkie oddychanie, senność lub nawet utrata przytomności mogą być objawami poważnego stanu (ketoza) spowodowanego brakiem insuliny.

Co należy zrobić, jeśli doświadcza się hiperglikemii?

Należy zbadać poziom cukru we krwi i poziom acetony w moczu natychmiast, gdy wystąpi którykolwiek z powyższych objawów.Hiperglikemia lub ciężka ketoza powinny być zawsze leczone przez lekarza, zwykle w szpitalu.

HIPOGLUCEMIA (niski poziom cukru we krwi)

Jeśli poziom cukru we krwi spadnie zbyt nisko, możesz stracić przytomność. Ciężka hipoglikemia może powodować zawał serca lub uszkodzenie mózgu i może zagrażać Twojemu życiu. Zwykle powinieneś być w stanie rozpoznać, kiedy poziom cukru we krwi spada zbyt nisko, aby podjąć odpowiednie działania.

Dlaczego występuje u Ciebie hipoglikemia?

Przykłady obejmują:

• wstrzyknięcie zbyt dużej ilości insuliny,
• opuszczenie posiłków lub opóźnienie ich,
• niedojadanie lub spożywanie pokarmów zawierających mniej węglowodanów niż zwykle (cukier i substancje podobne do cukru nazywane są węglowodanami; jednak sztuczne słodziki NIE są węglowodanami),
• utrata węglowodanów przez wymioty lub biegunkę,
• picie alkoholu, szczególnie gdy nie jesz zbyt dużo,
• wykonywanie więcej ćwiczeń niż zwykle lub innego rodzaju aktywności fizycznej,
• powrót do zdrowia po urazie, operacji lub innych rodzajach stresu,
• powrót do zdrowia po chorobie lub gorączce,
• stosowanie lub zaprzestanie stosowania pewnych leków (patrz sekcja 2, „Stosowanie Lantus z innymi lekami”).

Również jest bardziej prawdopodobne, że dojdzie do hipoglikemii, jeśli:

• zaraz rozpocząłeś leczenie insuliną lub zmieniłeś na inny preparat insulinowy (gdy zmieniasz z poprzedniej insuliny podstawowej na Lantus, jeśli występuje hipoglikemia, jest bardziej prawdopodobne, że wystąpi rano niż wieczorem),
• twoje poziomy cukru we krwi są prawie normalne lub niestabilne,
• zmieniłeś miejsce skóry, w które wstrzykuje się insulinę (na przykład z uda na górna część ramienia),
• cierpisz na poważną chorobę nerek lub wątroby lub inną chorobę, taką jak niedoczynność tarczycy.

Ostrzeżenie przed hipoglikemią

• W Twoim ciele

Przykłady, które wskazują, że poziom cukru we krwi spada zbyt nisko lub zbyt szybko: pot, wilgotna i lepką skórę, niepokój, szybkie bicie serca, wysokie ciśnienie krwi, palpitations i nieregularne bicie serca. Te objawy występują zwykle przed pojawieniem się objawów niskiego poziomu cukru w mózgu.

• W Twoim mózgu

Przykłady, które wskazują, że istnieje niski poziom cukru w mózgu: bóle głowy, silne uczucie głodu, nudności, wymioty, zmęczenie, senność, zaburzenia snu, niepokój, agresywne zachowanie, zaburzenia koncentracji, zmienione reakcje, depresja, zaburzenia mowy (czasem całkowita utrata mowy), zaburzenia widzenia, drżenie, porażenie, uczucie mrowienia (parestezje), uczucie zdrętwienia i mrowienia w okolicy ust, zawroty głowy, utrata kontroli, uczucie bezradności, drgawki, utrata przytomności.

Pierwsze objawy ostrzegawcze hipoglikemii („objawy ostrzegawcze”) mogą ulegać zmianie, osłabieniu lub nie występować wcale, jeśli

• jesteś osobą w podeszłym wieku,
• chorujesz na cukrzycę przez długi czas,
• cierpisz na pewien rodzaj choroby nerwowej (neuropatia cukrzycowa o podłożu autonomicznym),
• doświadczyłeś niedawno epizodu hipoglikemii (na przykład dzień wcześniej) lub jeśli rozwija się stopniowo,
• masz poziomy cukru we krwi prawie normalne lub co najmniej znacznie poprawione,
• zmieniłeś niedawno insulinę zwierzęcą na insulinę ludzką, taką jak Lantus.
• bierzesz lub brałeś pewne leki (patrz sekcja 2, „Stosowanie Lantus z innymi lekami”).

W tym przypadku możesz doświadczyć ciężkiej hipoglikemii (i nawet stracić przytomność) przed zorientowaniem się w problemie. Zawsze bądź zaznajomiony ze swoimi objawami ostrzegawczymi. Jeśli jest to konieczne, częstsze wykonywanie analizy cukru we krwi może pomóc w identyfikacji epizodów hipoglikemii, które w przeciwnym razie mogłyby pozostać niezauważone. Jeśli nie jesteś pewien, czy możesz rozpoznać swoje objawy ostrzegawcze, unikaj sytuacji (takich jak prowadzenie samochodu), które mogą narazić Ciebie lub innych ludzi na niebezpieczeństwo w wyniku hipoglikemii.

Co należy zrobić, jeśli doświadcza się hipoglikemii?

1. Nie wstrzykuj insuliny. Natychmiast spożyj 10-20 gramów cukru, takiego jak glukoza, kostki cukru lub napój słodzony cukrem. Uwaga: sztuczne słodziki i produkty spożywcze ze sztucznymi słodzikami zamiast cukru (takie jak napoje dietetyczne) nie są pomocne w leczeniu hipoglikemii.
2. Później zjedz coś, co zwiększy poziom cukru we krwi na dłużej (takie jak chleb lub makaron). Twój lekarz lub pielęgniarka powinni wcześniej omówić ten temat z Tobą.

Wydobycie z hipoglikemii może być opóźnione, ponieważ Lantus ma przedłużone działanie.

1. Jeśli hipoglikemia powtarza się, weź ponownie 10-20 gramów cukru.
2. Skonsultuj się natychmiast z lekarzem, jeśli nie jesteś w stanie kontrolować hipoglikemii lub jeśli powtarza się.

Powiedz swoim bliskim, przyjaciołom i osobom w pobliżu:

Jeśli nie jesteś w stanie połknąć lub stracić przytomność, będziesz potrzebować wstrzyknięcia glukozy lub glukagonu (lek, który zwiększa poziom cukru we krwi). Wstrzyknięcia te są uzasadnione, nawet jeśli nie masz pewności, że cierpisz na hipoglikemię.

Zalecane jest sprawdzenie poziomu cukru we krwi natychmiast po spożyciu glukozy w celu potwierdzenia, że cierpisz na hipoglikemię.